رباعی شمارهٔ ۴۳۳ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی
وز سایهٔ ابر ترک شبپوش کنی
آن کت ز چمن پار برون کرد اینجاست
امسال چه خویشتن فراموش کنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیباییهای طبیعت و جلوههای گلها و ابرها میپردازد. شاعر از گیاهی به نام "گل گهر" یاد میکند و تأکید دارد که وقتی این گل در گوش کسی باشد، زیبایی و شادی را به ارمغان میآورد. همچنین به یادآوری اهمیت خاطرهها و تجربههای گذشته اشاره میشود و از فرد میخواهد که فراموش نکند آنچه که در سالهای گذشته به دست آورده است.