نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۴۳۳ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی

وز سایهٔ ابر ترک شب‌پوش کنی

آن کت ز چمن پار برون کرد اینجاست

امسال چه خویشتن فراموش کنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت و جلوه‌های گل‌ها و ابرها می‌پردازد. شاعر از گیاهی به نام "گل گهر" یاد می‌کند و تأکید دارد که وقتی این گل در گوش کسی باشد، زیبایی و شادی را به ارمغان می‌آورد. همچنین به یادآوری اهمیت خاطره‌ها و تجربه‌های گذشته اشاره می‌شود و از فرد می‌خواهد که فراموش نکند آنچه که در سال‌های گذشته به دست آورده است.