رباعی شمارهٔ ۴۳۹ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که نثار، جان کنم گر آیی
گفتا به رخم که باد می‌پیمایی
تو زنده به جان دگران می‌باشی
از کیسهٔ خویش چون فقع بگشایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شخصی می‌گوید که حاضر است جانش را به خاطر کسی فدای او کند. اما طرف مقابل پاسخ می‌دهد که تو فقط به خودت فکر می‌کنی و از عشق و محبت دیگران بی‌خبر هستی. او به این نکته اشاره می‌کند که چگونه باید از دارایی‌های خود (احساسات و محبت) برای دیگران هزینه کند.