رباعی شمارهٔ ۴۴۴ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به ستایش و تحسین یک موجود خاص می‌پردازند که به شدت سنگین و بی‌حرکت است. شاعر به توصیف این موجود با واژه‌هایی نظیر "خواجه"، "قاعده قحط" و "آب دریغ" می‌پردازد و به نظر می‌رسد که به نوعی به نقش آن موجود در دنیای اطرافش اشاره می‌کند. این اشعار حالت استعاری دارند و می‌توانند به معانی عمیق‌تری از وجود و شرایط انسانی اشاره کنند.