رباعی شمارهٔ ۴۸ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار بیت به نوعی بیانگر زیبایی و جذابه‌ای زلف معشوق و تأثیر آن بر دل عاشق است. شاعر می‌گوید که از زمانی که زلف معشوق دل او را ربوده، او دیگر به کسی نگاه نکرده است. همچنین تأکید می‌کند که دیگر عاشقان هم از این زیبایی و جذبه غافل نبوده‌اند و آن را درک کرده‌اند. به طور کلی، این ابیات حس عشق و شوق را به تصویر می‌کشند.