نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۴۹ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

شاها به خدایی که ترا بگزیدست

گر ملک چو تو خدایگانی دیدست

الا تو که بودست که صد باره جهان

روزان بگرفتست و شبان بخشیدست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به خدایی دارند که انتخابش کرده و او را مورد توجه قرار داده است. شاعر به ملک یا پادشاهی اشاره می‌کند که در طول روز و شب، قدرت و نعمت‌هایش را به مردم می‌بخشد و نشان‌دهنده‌ی عظمت و قدرت اوست. در واقع، این اشعار به زوال و نیز نعمت‌های الهی پیوند دارد و به پادشاهی نسبت داده می‌شود که به گونه‌ای خدایانه عمل می‌کند.