رباعی شمارهٔ ۸۸ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از فراموشی وعده‌ها و وفاهایی که معشوقش به او داده است سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که معشوقش با ترفندهایی او را به دام انداخته و سپس به راحتی رفته است. شاعر حس می‌کند که آتش عشق او را سوزانده و معشوق مانند باد، بی‌خبر و ناگهانی رفته است.