رباعی شمارهٔ ۹۰ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از دلبر خود که با جلوه‌هایش دل او را برده صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلبر با شیطنت‌های خود، غم‌های او را بیشتر کرده و هرچند که رسیدن به او دیر و سخت بود، اما ناگهان او رفت. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که این عشق به او آتش زده و مانند دود ناپدید شده است.