شمارهٔ ۲۴۷ آشفتهٔ شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خبر خوشی از عالم غیب صحبت می‌کند که به او می‌گوید رنج‌ها به پایان رسیده‌اند. او به سلیمان اشاره می‌کند و خواهان حضور مشکو می‌شود که پیامی از سرزمین سبا آورده است. شاعر از معمار بودن خود می‌گوید و می‌خواهد دل خراب خود را آباد کند. او بیان می‌کند که با آمدن وصال محبوب، دیگر از دین و دل خود نگران نیست و به بزم می‌پردازد. همچنین بر اهمیت پیام دوست و مقام نبی اشاره می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که عشق و محبت را بر دنیا ترجیح دهند، زیرا از این عشق، سودهای زیادی می‌توان به دست آورد. در انتها، شاعر اشاره می‌کند که اگر سرنوشت تغییر کند، جسارت لازم برای ادامه راه را خواهد یافت.