شمارهٔ ۲۶۸ آشفتهٔ شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به شرح درد و رنج عاشقی می‌پردازد. شاعر از تأثیر جذابیت و زیبایی معشوق خود بر دل‌های عاشقان می‌گوید و به خون‌ریزی و غم ناشی از دوری او اشاره می‌کند. او خود را مانند شمعی می‌بیند که در آتش عشق می‌سوزد و پروانه‌ای که به دور آن می‌چرخد. همچنین، اشاره‌ای به این دارد که نام معشوق را از زبان دیگران شنیده و این موضوع او را آزار داده است. در نهایت، شاعر از احساس آشفته‌اش به هنگام جدایی از معشوق سخن می‌گوید.