نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷۹ آشفتهٔ شیرازی

آشفتهٔ شیرازی / غزلیات / وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)

این دیده باشی هندویی کز مهر و مه بستر کند

یا جادویی کز مشک تر خورشید در چنبر کند

گیرم تویی خورشید و مه این دو کی از زلف سیه

تاجی ز عنبر برنهد وز مشک تر افسر کند

سروی کی آید از چمن در رقص اندر انجمن

ماهی کجا گوید سخن کی گل قبا در برکند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به توصیف زیبایی‌های طبیعت و عشق می‌پردازد. شاعر به تصویر کشیدن منظره‌ای می‌پردازد که در آن زیبایانی چون خورشید و ماه همچون جادوگرانی در کنار یکدیگر هستند. او همچنین به زیبایی و ظرافت زلف‌های سیاه و عطر مشک اشاره می‌کند. در این فضای شاعرانه، نمادهایی مانند سرو و ماهی هم به کار رفته‌اند تا حس زندگی و شگفتی را بیشتر به تصویر بکشند. در کل، شعر نشان‌دهنده‌ی احساسات عمیق شاعر نسبت به زیبایی و عشق است.