شمارهٔ ۷۴۸ آشفتهٔ شیرازی
آشفتهٔ شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
بندم از زلف و خط سلسله مویان زنار
تا که شایسته ات آشفته به تکفیر کنم
چیست زنار کمند خم زلف جانان
کفر بیشایبه بر عشق تو تفسیر کنم
نه ای عشق بجز دست خدا گر قدرت
بقفا گوئی همواره چه تقدیر کنم
خواستم شرح مدیحت زدبیر افلاک
گفت جف القلم آشفته چه تحریر کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر از زلف و موی معشوقش صحبت می‌کند و می‌خواهد عشقش را به شکل شایسته‌ای بیان کند. او به پیچیدگی و زیبایی‌های عشق الهی اشاره می‌کند و می‌گوید اگر غیر از خدا هیچ‌کس نمی‌تواند بر قدرت عشق او تأثیر بگذارد. در نهایت، وقتی می‌خواهد مدح و وصف معشوق را بنویسد، با کمبود واژه‌ها و تأثیرات تحیرآور مواجه می‌شود.