شمارهٔ ۷۸۷ آشفتهٔ شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف احساسات عمیق عاشقانه و فراق می‌پردازد. او در بزم عشقش شمع وجود معشوق را افروخته و با یاد زلف‌های او به سوختن ادامه می‌دهد. شاعر از درد و غم دلش می‌گوید و از تجربیات خود در مسیر عشق یاد می‌کند. همچنین به داستان شیخ صنعان اشاره کرده و بیان می‌کند که چگونه در عشق، دین و دل خود را فدای عشق معشوق کرده است. او از افکندن جام‌های عاریتی سخن می‌گوید و در پایان به دوختن لباس عشق علی اشاره می‌کند.