شمارهٔ ۹۴۰ آشفتهٔ شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و جدایی است و شاعر از عشق و معشوقه خود صحبت می‌کند. او در شب تاریک هجران فقط به روشنایی و امید اشاره می‌کند و از به وجود آوردن آتش بر دل اهریمن منع می‌کند. شاعر از مطرب نیز می‌خواهد که نت‌های محبت و عشق را بدون غم و غصه بنوازد و فقط نغمه‌های راست را پخش کند. در ادامه، شاعر به مسیحا اشاره می‌کند و از او دعوت می‌کند تا بر فراز آسمان بگردد، و از گلشن و زیبایی‌های ظاهری طعنه بزند. همچنین از عشق و زیبایی که در دلش دارد یاد می‌کند و از باغبان می‌خواهد که از زیبایی‌های گل و گلشن نگوید. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که اگر کسی در طوفان زندگی خواهان نجات است، تنها باید به دستان علی و آل او توجه کند.