نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۷۴ آشفتهٔ شیرازی

آشفتهٔ شیرازی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

دلا بگریزم از زاهد و یا خمار یا هر دو

ببرم رشته تسبیح یا زنار یا هر دو

دو چشمت خفته است و غمزه ات بیدار دل بردن

بپرهیزم زخواب آلوده یا بیدار یا هر دو

دو زلفین تو طراران دو ترکان تو عیاران

ستیزم من بآنا عیار یا طرار یا هر دو

بسحر غمزه هشیاری بچشمان مست و خونخواری

شکایت گویم از آن مست یا هشیار یا هر دو

بریزد خون من یار و ببخشایند اغیارم

بنالم لاجرم از یار یا اغیار یا هر دو

شکستی رونق کعبه ببردی آب بتخانه

تو خصمی با مسلمانان و یا کفار یا هر دو

دلم رسوای عالم کرده و دلدار کردش خون

زدل شکوه بگویم یا که از دلدار یا هر دو

اگر گویم شوم رسوا نگویم سوزدم سودا

بسوزم از خموشی یا که از گفتار یا هر دو

بسودای گلی با خار و گلچین همعنانستم

بگلچین صبر باید کردنم یا خار یا هر دو

لبش ضحاک جادو زلف او مار است آشفته

پریشان مغزت از ضحاک شد یا مار یا هر دو

نسیم آورد بوی زلف یار و مشک تاتارم

ببویم زلف او یا نافه تاتار یا هر دو

بود حب علی کردار و مدح اوست گفتارم

مباهاتم بگفتار است یا کردار یا هر دو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تردید و دوگانگی در احساسات و انتخاب‌های خود اشاره می‌کند. او از زاهد و خمار گریزان است و در پی تصمیم‌گیری درباره‌ی عشق و محبت یاد می‌کند. او به زیبایی معشوق و اثراتش بر دل می‌پردازد و سعی می‌کند بین خواب و بیداری، یا بین عشق و غم، انتخاب کند. شاعر همچنین به تضاد بین مسلمانان و کافران، و همچنین درد دلش از یار و اغیار اشاره کرده و در نهایت به زیبایی عشق و دلبستگی به علی می‌بالد. در کل، شعر نشان‌دهنده‌ی تناقضات و پیچیدگی‌های عاطفی انسانی است.