نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹۱ اسیری لاهیجی

اسیری لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

جفا بگذر و یار با وفا باش

مشو بیگانه با ماآشنا باش

اگر تو عاشقی ورند مطلق

ز قید کفر و دین کلی جدا باش

دوئی شرکست یکتا شو درین راه

ببزم وصل بی ما و شما باش

بملک دل منادی میکند عشق

که بگذر از من و مائی و ما باش

زمال و ملک عالم رو بگردان

گدای کوی یار و پارسا باش

اگر خواهی که یارت رو نماید

قبول خاطر اهل صفا باش

اسیری گر وصال دوست خو(ا)هی

خودی بگذر و دایم با خدا باش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به فراخوانی برای عبور از تعلقات دنیوی و پیوستگی به محبت و عشق خداوند می‌پردازد. شاعر توصیه می‌کند که برای رسیدن به عشق واقعی، از دنیای مادی و دوگانگی‌ها عبور کنیم و به یاری وفادار بپردازیم. او تأکید دارد که باید از خودخواهی و تعلقات شخصی فاصله بگیریم و به عشق الهی بپردازیم. در نهایت، با در نظر داشتن پیوند با خدا، می‌توان به وصال واقعی دست یافت.