شمارهٔ ۲۹۱ اسیری لاهیجی
اسیری لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
جفا بگذر و یار با وفا باش
مشو بیگانه با ماآشنا باش
اگر تو عاشقی ورند مطلق
ز قید کفر و دین کلی جدا باش
دوئی شرکست یکتا شو درین راه
ببزم وصل بی ما و شما باش
بملک دل منادی میکند عشق
که بگذر از من و مائی و ما باش
زمال و ملک عالم رو بگردان
گدای کوی یار و پارسا باش
اگر خواهی که یارت رو نماید
قبول خاطر اهل صفا باش
اسیری گر وصال دوست خو(ا)هی
خودی بگذر و دایم با خدا باش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به فراخوانی برای عبور از تعلقات دنیوی و پیوستگی به محبت و عشق خداوند میپردازد. شاعر توصیه میکند که برای رسیدن به عشق واقعی، از دنیای مادی و دوگانگیها عبور کنیم و به یاری وفادار بپردازیم. او تأکید دارد که باید از خودخواهی و تعلقات شخصی فاصله بگیریم و به عشق الهی بپردازیم. در نهایت، با در نظر داشتن پیوند با خدا، میتوان به وصال واقعی دست یافت.