غزلیات — دیوان اشعار اسیری لاهیجی

Name: غزلیات — دیوان اشعار اسیری لاهیجی
Author: اسیری لاهیجی

اسیری لاهیجی / دیوان اشعار

فهرست شعرها

شمارهٔ ۱ — ای عشق تو آتش زده در خرمن جان‌ها
شمارهٔ ۲ — یا غایة المقاصد یا منتهی المنی
شمارهٔ ۶ — برابر طور عشق ای دل ببین نور تجلی را
شمارهٔ ۸ — تا نقاب از مه رخسار تو برداشت صبا
شمارهٔ ۱۰ — پیش از بنای دیر جهان دیر سال‌ها
شمارهٔ ۳ — ای ماه برون آمده از مشرق بطحا
شمارهٔ ۷ — اگر از چهره ذاتش برافتد برده اسما
شمارهٔ ۴ — از خود فنا نگشته نیابی بحق بقا
شمارهٔ ۵ — وقت نماز ز عشق شنیدم عجب ندا
شمارهٔ ۹ — عاشق و رند و بیخودم تن تللا تلا تلا
شمارهٔ ۱۳ — در باز شد ز میکده ناموس و نام را
شمارهٔ ۱۶ — تا جان مرا شد بغم عشق تولا
شمارهٔ ۱۷ — ما می پرست یار و جهان می پرست ما
شمارهٔ ۱۵ — ای دوست نقاب زلف بگشا
شمارهٔ ۱۸ — کونین قطره ایست ز دریای ذات ما
شمارهٔ ۱۱ — می نماید هر زمان حسن دگر دلدار ما
شمارهٔ ۱۴ — بهوای روی جانان دل و جان ماست شیدا
شمارهٔ ۱۲ — گر وصال دوست میخواهی دلا
شمارهٔ ۲۱ — افتخار ما به فقرست و فنا
شمارهٔ ۱۹ — ای شاهبازکبریا زین ظلمت آباد هوا
شمارهٔ ۲۲ — هر نفس آید صدای عشق کای عاشق درآ
شمارهٔ ۲۵ — تا حسن تو بنمود رخ از جمله اشیا
شمارهٔ ۲۶ — جانا ز چین زلف گشا پیچ‌وتاب‌ها
شمارهٔ ۲۳ — بردار ای صبا ز جمالش نقاب را
شمارهٔ ۲۴ — چون جلوه روی تو برونست ز احصا
شمارهٔ ۲۰ — جامه بیگانگی پوشید یار آشنا
شمارهٔ ۳۳ — ای بدیدار تو روشن دیده گریان ما
شمارهٔ ۲۷ — تا جان ما گذشت ازین قیل و قال‌ها
شمارهٔ ۳۱ — زد خیمه شاه عشق بصحرای جان ما
شمارهٔ ۳۴ — عاشقیم و مست صهبای لقا
شمارهٔ ۲۸ — عارف اسرار پنهانیم ما
شمارهٔ ۳۲ — ای رخ چون گلشن تو روضه رضوان ما
شمارهٔ ۲۹ — ز خورشید جمال عالم آرا
شمارهٔ ۳۰ — ای پرتو جمال تو نورالیقین ما
شمارهٔ ۳۵ — جمال یار می بینم ز روی صورت و معنی
شمارهٔ ۳۹ — دو عالم خواه زیر و خواه بالا
شمارهٔ ۳۶ — ای روی چو خورشیدت تابان ز همه اشیا
شمارهٔ ۳۸ — ای حسن ترا عالم و آدم شده مجلا
شمارهٔ ۴۰ — مست و خرابم ساقیا در بازکن میخانه را
شمارهٔ ۳۷ — ای ذات تو ظاهر شده بر صورت اسما
شمارهٔ ۴۱ — ساقی بده می که بود مستیش فنا
شمارهٔ ۴۲ — دل بسته بزلف یار بادا
شمارهٔ ۴۳ — کاشکی رحمی بُدی آن فتنه‌گر عیّار را
شمارهٔ ۴۴ — میرسد هر دم بعاشق صد جفا
شمارهٔ ۵۰ — من نخواهم شادی و عیش و طرب
شمارهٔ ۴۵ — چه نسبت است به روی تو ماه تابان را
شمارهٔ ۴۶ — وقد کنتم و مامعکم من الا کوان ماکانا
شمارهٔ ۴۷ — فی هواکم صارقلبی هایما
شمارهٔ ۴۸ — گر وصال دوست خواهی در ره او شو فنا
شمارهٔ ۴۹ — ساقی بیا که موسم عیش آمد و طرب
شمارهٔ ۵۷ — عالم چو سایه، نور رخت هست آفتاب
شمارهٔ ۵۲ — ای منکسف ز تاب جمال تو آفتاب
شمارهٔ ۵۴ — مائیم ترا همیشه طالب
شمارهٔ ۵۱ — یارم از خانه برون آمد سرمست و خراب
شمارهٔ ۵۸ — ای در انوار جمالت گشته شیدا شیخ و شاب
شمارهٔ ۵۵ — ریزد مدام ساقی جانها شراب ناب
شمارهٔ ۵۶ — تا بکی باشد نهان خورشید رویت در حجاب
شمارهٔ ۵۳ — ایهاالحیران فی وجه الحبیب
شمارهٔ ۶۳ — قبله حاجات ما کوی خرابات آمده‌ست
شمارهٔ ۶۵ — هرکه از درد و غم عشق تو دل افگارنیست
شمارهٔ ۶۶ — چیست عالم جلوه گاه حسن دوست
شمارهٔ ۵۹ — هر زمان نقشی نماید حسن دوست
شمارهٔ ۶۱ — هرکس که از جفای غم عشق خایفست
شمارهٔ ۶۲ — چون مظهرِ حسنِ تو رخِ ماه رُخانست
شمارهٔ ۶۴ — وهومعکم زین معیت حق چه خواست
شمارهٔ ۶۰ — عشق توچاره ساز دل بیقرار ماست
شمارهٔ ۶۹ — با روی تو از جنت اعلی نتوان گفت
شمارهٔ ۷۰ — یار ماباماست از ماکی جداست
شمارهٔ ۶۷ — دلم ز شوق رخت بی سرو سامان است
شمارهٔ ۶۸ — باکوی تو از روضه رضوان نتوان گفت
شمارهٔ ۷۱ — بنمود حسن دوست ز ما آنچنانکه هست
شمارهٔ ۷۳ — چه یارست و چه جان دلنوازست
شمارهٔ ۷۲ — از مطرب جمال تو آفاق پر صداست
شمارهٔ ۷۴ — صیت جمال روی تو عالم فروگرفت
شمارهٔ ۷۹ — تعالی الله رویست و جمالست
شمارهٔ ۷۸ — معشوق باز و رندم و قلاش و می پرست
شمارهٔ ۸۰ — عشق ورزی مذهب ودین منست
شمارهٔ ۷۶ — جان طالب جمال دلفروز یار ماست
شمارهٔ ۷۷ — بما پیداست حسن طلعت ذات
شمارهٔ ۸۱ — تا نقاب زلف از روی تو دور افتاده است
شمارهٔ ۸۲ — خواهی که دیده باز کنی بر جمال دوست
شمارهٔ ۷۵ — (در مقام لی مع الله سیر نیست
شمارهٔ ۸۵ — مرادم وصل یار نازنین است
شمارهٔ ۸۶ — روز فراق اگر ز قیامت علامت است
شمارهٔ ۸۸ — هرگز نبود حسن ترا مبداء و غایت
شمارهٔ ۸۷ — هرکه از سر عشق آگاهست
شمارهٔ ۹۰ — چون کون مکان بتو عیانست
شمارهٔ ۸۴ — از آفتاب روی تو عالم پر از ضیاست
شمارهٔ ۸۳ — جهان از پرتو روی تو پیداست
شمارهٔ ۸۹ — ذرات کون پرتو خورشید مطلق است
شمارهٔ ۹۲ — آفتاب روی تو تابان شدست
شمارهٔ ۹۳ — ای جمله جهان شیفته حسن و جمالت
شمارهٔ ۹۱ — بقید زلف تا جانم اسیر است
شمارهٔ ۹۷ — زمهر روی تو هر ذره ماه تابانست
شمارهٔ ۹۶ — در حسن چون رخت بجهان آفتاب نیست
شمارهٔ ۹۴ — اسیر عشق تو از هردوکون آزاد است
شمارهٔ ۹۵ — ای آفتاب ذات تو تابنده از صفات
شمارهٔ ۹۸ — امید من به لطف عمیم تو واثق است
شمارهٔ ۱۰۶ — جهان عکس رخ مه پیکر ماست
شمارهٔ ۱۰۳ — در سویدای دلم سودای عشقش جا گرفت
شمارهٔ ۱۰۴ — خورشید رخت از همه ذرات چو پیداست
شمارهٔ ۱۰۵ — دلم با دوست دایم در وصالست
شمارهٔ ۱۰۱ — دل ز بند غم دمی آزاد نیست
شمارهٔ ۹۹ — در بزم وصل یار مرا گرچه بارنیست
شمارهٔ ۱۰۰ — مستیم تا ابد شده از بیخودی ز دست
شمارهٔ ۱۰۲ — از حسن عالم گیراو کونین پرغوغاشدست
شمارهٔ ۱۱۱ — ای جمالت گشته پیدا از نقاب کاینات
شمارهٔ ۱۱۴ — بی جمال روی تو دل را حیاتی هست نیست
شمارهٔ ۱۰۷ — خیل غمت بجور و جفا ملک جان گرفت
شمارهٔ ۱۰۹ — خورشید رخت از همه ذرات عیانست
شمارهٔ ۱۰۸ — یارب ز چه روروی تو در پرده نهانست
شمارهٔ ۱۱۲ — گنج اسرار یقین در کنج خلوت حاصلست
شمارهٔ ۱۱۰ — درد تو دوای دل و هم مرهم جانست
شمارهٔ ۱۱۳ — بقید زلف تو جانم عجب گرفتارست
شمارهٔ ۱۲۲ — دایما درد تو همراه منست
شمارهٔ ۱۱۵ — با خیال زلف تو در خلوت تارم خوشست
شمارهٔ ۱۱۹ — جان ما عاشق سروقد جانانه شدست
شمارهٔ ۱۱۸ — گر مهر فاحببت بذرات نه ساریست
شمارهٔ ۱۱۷ — ای مصحف جمال تو اوراق کاینات
شمارهٔ ۱۲۰ — شفای این دل بیمار جز لقای تو نیست
شمارهٔ ۱۱۶ — ازپرتو جمال تو عالم منورست
شمارهٔ ۱۲۱ — نیست ما را هیچ فکری جز لقای روی دوست
شمارهٔ ۱۲۹ — مهر روی تو که تابان ز همه ذراتست
شمارهٔ ۱۲۳ — بیا جانا که بی تو جان خرابست
شمارهٔ ۱۲۴ — گردیدن گردون یقین از عشق جانان بوده است
شمارهٔ ۱۲۸ — میخانه از لعل لب تو پرشرو شور است
شمارهٔ ۱۳۰ — ای نهان خورشید ذات تو در ابر کاینات
شمارهٔ ۱۲۵ — روی تو ظاهرست بعالم نهان کجاست
شمارهٔ ۱۲۷ — رند و قلاشیم و مست و می پرست
شمارهٔ ۱۲۶ — روی چو مهت کاینه جان و جهانست
شمارهٔ ۱۳۲ — تا که خورشید جمال از برج رویت طالعست
شمارهٔ ۱۳۶ — جانا بیا که صحبت جانانم آرزوست
شمارهٔ ۱۳۳ — حسن خوبان جهان عکس رخ زیبای اوست
شمارهٔ ۱۳۵ — ای که کوی یارمیجویی دو عالم کوی اوست
شمارهٔ ۱۳۴ — مقبل کسی که شادی وصل تو دیده است
شمارهٔ ۱۳۸ — ای ز خورشید جمالت گشته روشن کاینات
شمارهٔ ۱۳۷ — ما ز جام باده عشقیم مخمورالست
شمارهٔ ۱۳۱ — تا نقد دارضرب معارف کلام ماست
شمارهٔ ۱۴۲ — آنکه پنهان دل ز مردم می برد پیداست کیست
شمارهٔ ۱۴۳ — زاد راه عاشقان سوز و نیاز و زاریست
شمارهٔ ۱۴۴ — با غم معشوق ما را کارهاست
شمارهٔ ۱۴۵ — صورت یاربخواب امد و در گوشم گفت
شمارهٔ ۱۴۱ — هرکه عاشق نیست مرد کار نیست
شمارهٔ ۱۴۶ — دو عالم غرق انوار تجلی است
شمارهٔ ۱۳۹ — تا بعشق تو جان گرفتارست
شمارهٔ ۱۴۰ — عاشقان را در طریق عشق حالی دیگرست
شمارهٔ ۱۴۸ — پیش عارف که ز آفات طریق اگاهست
شمارهٔ ۱۵۰ — از شوق رخت در همه جا غلغله هست
شمارهٔ ۱۴۹ — هرکه او پیوسته با یاد خداست
شمارهٔ ۱۵۱ — جمله عالم رو بما دارند و مارا روبدوست
شمارهٔ ۱۵۴ — بختم مدد نداد که بینم وصال دوست
شمارهٔ ۱۵۳ — هر دل که از کدورت طبع و هوا برست
شمارهٔ ۱۴۷ — گشت تابان مهر ذاتش از صفات
شمارهٔ ۱۵۲ — دل را بجمال رخ تو مهر تولاست
شمارهٔ ۱۵۸ — تا یار پرده از رخ چون ماه برگرفت
شمارهٔ ۱۵۹ — تا که خورشید جمالت بجهان تابان گشت
شمارهٔ ۱۶۱ — مانیستیم و هستی ما هستی خداست
شمارهٔ ۱۵۵ — ای برده سبق از همه خوبان به ملاحت
شمارهٔ ۱۶۲ — ای دل دیوانه تاکی بیخودیها کردنت
شمارهٔ ۱۵۷ — ای بیخبر از حالت رندان خرابات
شمارهٔ ۱۶۰ — درد بی درمان بعالم دردماست
شمارهٔ ۱۵۶ — دل را که داغ عشق ندارد نشان کجاست
شمارهٔ ۱۶۴ — عالم چو نقش موج ببحر وجود اوست
شمارهٔ ۱۶۵ — ای صنم سمن بران دست منست و دامنت
شمارهٔ ۱۶۶ — اسرار یقین را بگمانی شده باحث
شمارهٔ ۱۶۹ — جان ما را در ازل دادند با عشق امتزاج
شمارهٔ ۱۶۸ — این حیله سازی فلک کینه دار هیچ
شمارهٔ ۱۷۰ — گر نداند درد عشق دوست را عاشق فلاح
شمارهٔ ۱۶۳ — ای طلعت تو مطلع انوار سعادات
شمارهٔ ۱۶۷ — دوستانم باز خواهد گشت یارم الغیاث
شمارهٔ ۱۷۴ — زان پیشتر که دور جهان را مدار بود
شمارهٔ ۱۷۶ — ساقی چه شد که جمله جهان می پرست شد
شمارهٔ ۱۷۳ — دوشم از میخانه پیر میکده آواز داد
شمارهٔ ۱۷۱ — با درد عشق جانان درمان چه کار دارد
شمارهٔ ۱۷۲ — از شاهد و می گر خبری هست بگوئید
شمارهٔ ۱۷۵ — از قید غم جهان شد آزاد
شمارهٔ ۱۷۸ — بیا که یار ز رخسار پرده را بگشود
شمارهٔ ۱۷۷ — جانم اسیر دام سر زلف یار شد
شمارهٔ ۱۸۴ — چون سوز عشقت پایان ندارد
شمارهٔ ۱۷۹ — دل ما وایه روی تو دارد
شمارهٔ ۱۸۱ — عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند
شمارهٔ ۱۸۶ — از ما سخن کشف و کرامات مپرسید
شمارهٔ ۱۸۳ — جان ما بربست رخت و سوی جانان می‌رود
شمارهٔ ۱۸۵ — چو حسن روی او جلوه گری کرد
شمارهٔ ۱۸۰ — ره روانی که راه حق پویند
شمارهٔ ۱۸۲ — زهی جمال و ملاحت که یار ما دارد
شمارهٔ ۱۸۹ — یارم چو ز رخ نقاب بگشود
شمارهٔ ۱۸۸ — چون جمال دوست خود را جلوه داد
شمارهٔ ۱۹۱ — هر لحظه بروئی دگر آن روی نماید
شمارهٔ ۱۹۰ — تا نقاب از مهر رویش دور شد
شمارهٔ ۱۹۳ — تا بکفر زلف تو جان مرا اقرار شد
شمارهٔ ۱۹۴ — چو خورشید جمالت روی بنمود
شمارهٔ ۱۹۲ — مهر رخسارت ز ذرات جهان پیدا بود
شمارهٔ ۱۸۷ — چون از ازل نصیبه ما عشق یار بود
شمارهٔ ۱۹۹ — یارم اگر جمال نماید چه می شود
شمارهٔ ۲۰۱ — حسن تو جلوه کرد و بعالم عیان شد
شمارهٔ ۲۰۰ — زان پیشتر که کون و مکان را ظهور بود
شمارهٔ ۱۹۶ — خوش وقت عاشقان که بمعشوق همبرند
شمارهٔ ۲۰۲ — زان روز که روی تو مرا در نظر آمد
شمارهٔ ۱۹۵ — چو مهر جمال تو در جلوه بود
شمارهٔ ۱۹۸ — حُسن رخسار تو چون میل نقابی می‌کند
شمارهٔ ۱۹۷ — آن دلبر طناز نگوئی که کجا شد
شمارهٔ ۲۱۰ — چو الطاف الهی رهبر آمد
شمارهٔ ۲۰۵ — عاشقان تا در میان زنار عشقت بسته‌اند
شمارهٔ ۲۰۹ — یار با ما پرتوی از نور روی خود نمود
شمارهٔ ۲۰۷ — معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود
شمارهٔ ۲۰۶ — نمی دانم بقول حاسدی چند
شمارهٔ ۲۰۳ — هنوز هست جهان را به نیست مأوابود
شمارهٔ ۲۰۸ — چون نقاب زلف مشکین از جمال خود گشود
شمارهٔ ۲۰۴ — دوش جانم در هوای آن خط و رخسار بود
شمارهٔ ۲۱۴ — کاش آن شوخ جفا پیشه وفائی بکند
شمارهٔ ۲۱۳ — حالیا رفتیم یاران خیرباد
شمارهٔ ۲۱۷ — با همچو تو یاری نفسی هر که برآرد
شمارهٔ ۲۱۸ — در هوای عشق بازم دل پرواز کرد
شمارهٔ ۲۱۲ — جان ما را میل دل جستن نشد
شمارهٔ ۲۱۵ — من عاشق آن جان و جهانم همه دانند
شمارهٔ ۲۱۶ — دوش یارم پرده از رخسار خود بگشاده بود
شمارهٔ ۲۱۱ — چو نار هجر او جان میگدازد
شمارهٔ ۲۲۳ — عاشقان در آتش عشق تو خود را سوختند
شمارهٔ ۲۲۲ — ای قامت رعنای تو رشک سهی سروبلند
شمارهٔ ۲۲۱ — جمال روی تو هرگه نقاب بگشاید
شمارهٔ ۲۲۴ — مقصود ز عمرم همه سوزست و غم و درد
شمارهٔ ۲۲۵ — دیده ام عالم نمود بود بود
شمارهٔ ۲۲۰ — زان دم که باده خم وحدت بجام شد
شمارهٔ ۲۱۹ — آنها که جهان آینه روی تو دانند
شمارهٔ ۲۲۶ — ز شوقت جمله عالم بیقرارند
شمارهٔ ۲۲۹ — ساقی جانها شراب ار زانکه زین دستان دهد
شمارهٔ ۲۳۰ — آنان که ز درد عشق مستند
شمارهٔ ۲۳۲ — تا به فن دلربایی آن صنم استاد شد
شمارهٔ ۲۳۱ — عشق چو جور و ستم آغاز کرد
شمارهٔ ۲۳۳ — هر دل که نه عشق یار دارد
شمارهٔ ۲۳۴ — چو دل در دست عشقش مبتلا شد
شمارهٔ ۲۲۸ — جهان رانور رویت روشنی داد
شمارهٔ ۲۲۷ — آنان که درد عشق تو برجان گزیده اند
شمارهٔ ۲۴۰ — حاجیان حرم وصل لقا یافته اند
شمارهٔ ۲۳۵ — مرا سودای او دیوانه دارد
شمارهٔ ۲۳۷ — ساقیا می ده که هشیارم کند
شمارهٔ ۲۴۱ — ای بت عشوه‌ساز من بی‌تو به سر نمی‌شود
شمارهٔ ۲۴۲ — آن هادی ره روان کجا شد
شمارهٔ ۲۳۹ — در سینه ما جز غم معشوق مجوئید
شمارهٔ ۲۳۸ — تا آتش سودای تو در جان من افتاد
شمارهٔ ۲۳۶ — کسی کورا غم جانان نباشد
شمارهٔ ۲۴۵ — هر کو رخ نیاز برین آستان نهاد
شمارهٔ ۲۴۷ — اگر مخالف طبع و هواتوانی بود
شمارهٔ ۲۴۶ — جام تجلیش که بناگاه میدهند
شمارهٔ ۲۴۴ — والله لیس غیرک فی عرصة الوجود
شمارهٔ ۲۵۰ — مستم ز جام عشق و ندارم ز خود خبر
شمارهٔ ۲۴۳ — روی تو بهر شیوه شیدای دگر دارد
شمارهٔ ۲۴۸ — شهباز روح قدسی از دام تن جدا شد
شمارهٔ ۲۴۹ — در آرزوی روی تو گشتیم بیقرار
شمارهٔ ۲۵۳ — مثنوی عین الحیات است ای پسر
شمارهٔ ۲۵۷ — هرکسی کز لذت درد تو باشد با خبر
شمارهٔ ۲۵۸ — عاشق چشمان مست آن نگار
شمارهٔ ۲۵۴ — بی شادی وصال تو دل را کجا قرار
شمارهٔ ۲۵۶ — نهال دوستی را در بر آور
شمارهٔ ۲۵۱ — چون دور شد از حسن رخت پرده انوار
شمارهٔ ۲۵۵ — ای از جمال رویت کون و مکان منور
شمارهٔ ۲۵۲ — دیوانه عشق توام و ز عقل و دینم بی‌خبر
شمارهٔ ۲۵۹ — ای جمالت رو نموده هر زمان جائی دگر
شمارهٔ ۲۶۰ — زان کمان ابرو رسد هر دم مرا تیری دگر
شمارهٔ ۲۶۳ — ای دل براه عشق ز کونین در گذر
شمارهٔ ۲۶۵ — دل و دینم ببرد آن شوخ عیار
شمارهٔ ۲۶۲ — بر صورت ذرات جهان گشت پدیدار
شمارهٔ ۲۶۶ — هان ای صبا ز لطف به شیراز کن گذر
شمارهٔ ۲۶۱ — ای ز خورشید جمالت هر دوعالم غرق نور
شمارهٔ ۲۶۴ — مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یار
شمارهٔ ۲۷۴ — ای عشق چاره ساز جگر سوز دلنواز
شمارهٔ ۲۶۹ — مائیم بعشق تو میان بسته بزنار
شمارهٔ ۲۷۲ — آمد برون ز خانه بصد ناز و عشوه یار
شمارهٔ ۲۷۰ — ای باد صبا ز روی دلدار
شمارهٔ ۲۷۳ — ساقی قدحی بکام ما ریز
شمارهٔ ۲۷۱ — در خرابات آمدم دوشینه هنگام سحر
شمارهٔ ۲۶۷ — فوحدته فی کثرة الکون ظاهر
شمارهٔ ۲۶۸ — از بحر تلخ و شور غم هجر برکنار
شمارهٔ ۲۸۱ — در سرم سودای آن یارست و بس
شمارهٔ ۲۷۸ — قصد جانم کرد یار دلنواز
شمارهٔ ۲۷۹ — ای نموده شاهد حسن تو رو درهر لباس
شمارهٔ ۲۷۷ — دلا در عاشقی می سوز و می ساز
شمارهٔ ۲۷۵ — من عاشق و رندم و نظرباز
شمارهٔ ۲۸۰ — عاشق روی توام بهر چه می ترسم زکس
شمارهٔ ۲۷۶ — عاشق دیوانه دل کز غم همه سوزست و ساز
شمارهٔ ۲۸۲ — محرم بزم وصالت کی شود هر بوالهوس
شمارهٔ ۲۹۰ — تا شد سپر بلایش دل درویش
شمارهٔ ۲۸۳ — گر شیخ شهر بود و گر پیر می فروش
شمارهٔ ۲۸۴ — دوش یارم جام می آورد و گفت این را بنوش
شمارهٔ ۲۸۶ — تا که دریای قدم آمد بجوش
شمارهٔ ۲۸۹ — دلا در عاشقی مردانه می باش
شمارهٔ ۲۸۸ — ای مسلمانان پشیمانم من از کردار خویش
شمارهٔ ۲۸۷ — دلدار برگرفت نقاب از جمال خویش
شمارهٔ ۲۸۵ — اگر چه عاشقیم ورند و قلاش
شمارهٔ ۲۹۵ — از بردن بار جفا باشد وفا ما را غرض
شمارهٔ ۲۹۴ — شرح درد عشق دارد طول و عرض
شمارهٔ ۲۹۷ — برقص آمد جهان ز آهنگ حافظ
شمارهٔ ۲۹۱ — جفا بگذر و یار با وفا باش
شمارهٔ ۲۹۲ — ای دل به کوی نیستی چون خاک پست و خوار باش
شمارهٔ ۲۹۶ — راه عاشق نیست ای زاهد غلط
شمارهٔ ۲۹۳ — از غم عشق تو ما را نیست یکساعت خلاص
شمارهٔ ۲۹۸ — هرکه عاشق شد بباید گفت جان را الوداع
شمارهٔ ۳۰۴ — وقت کوچ آمد نفیرالطریقست الطریق
شمارهٔ ۳۰۲ — بگرفت صیت حسن تو از قاف تا بقاف
شمارهٔ ۳۰۶ — ببحر هست مطلق تا شدم غرق
شمارهٔ ۳۰۱ — گر بگرد کعبه کوی تو باشد یک طواف
شمارهٔ ۳۰۰ — دارم ز درد عشق تو بر دل هزار داغ
شمارهٔ ۲۹۹ — چون گشت مه روی تو طالع ز مطالع
شمارهٔ ۳۰۵ — ز جام عشق سرمستم زهی ذوق
شمارهٔ ۳۰۳ — زان غمزه ناوکی بمن آید ز هر طرف
شمارهٔ ۳۱۴ — بسی تصنیف دیدم در حقایق
شمارهٔ ۳۰۹ — شاه و گدا یکسان بود بر درگه سلطان عشق
شمارهٔ ۳۱۳ — چونکه شهانند گدایان عشق
شمارهٔ ۳۱۰ — بر جانان فشان جان را اگر هستی دلا عاشق
شمارهٔ ۳۱۱ — اگر بسعی تو فضل خدای گشت رفیق
شمارهٔ ۳۱۲ — دست و پایی میزنم در راه عشق
شمارهٔ ۳۰۸ — خواهی که شود کشف برت سراناالحق
شمارهٔ ۳۰۷ — عاشقان را دین و مذهب شد وفاق
شمارهٔ ۳۱۸ — آوازه حسن تو گرفتست ممالک
شمارهٔ ۳۲۱ — مائیم نقاب شاهد شنگ
شمارهٔ ۳۲۰ — براه عشق چنان رفت عاشق بی باک
شمارهٔ ۳۱۶ — تا جامه هستی ز غم عشق نشد پاک
شمارهٔ ۳۲۲ — گر پرده برنداری زان رخ ز جان غمناک
شمارهٔ ۳۱۷ — ای در شعاع روی تو عقل خبیردنگ
شمارهٔ ۳۱۵ — رندیم و قمارباز بی باک
شمارهٔ ۳۱۹ — بریخت ساقی وحدت می محبت پاک
شمارهٔ ۳۲۵ — درد عشق آمد دوای درد دل
شمارهٔ ۳۲۶ — در کشور جان و ملکت دل
شمارهٔ ۳۲۳ — جان ما مست می عشقست از روز ازل
شمارهٔ ۳۲۴ — هر زمان نوعی بچشم اهل حال
شمارهٔ ۳۲۸ — زهی بزم و ساقی و حسن و جمال
شمارهٔ ۳۲۹ — ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوال
شمارهٔ ۳۲۷ — چو عشقش از دلت گشتست زایل
شمارهٔ ۳۳۰ — تا کرد شاه عشق بملک دلم نزول
شمارهٔ ۳۳۴ — واین الاثافی و این الطلال
شمارهٔ ۳۳۶ — ای کنایت ز سر کوی تو جنات نعیم
شمارهٔ ۳۳۵ — همه صورت همه معنی همه حسنی و جمال
شمارهٔ ۳۳۷ — ما سال‌ها به کوی ملامت دویده‌ایم
شمارهٔ ۳۳۱ — چون خیال وصل جانان هست سودای محال
شمارهٔ ۳۳۳ — من که مست جام عشقم از ازل
شمارهٔ ۳۳۸ — ما عاشق و رند و جان فشانیم
شمارهٔ ۳۳۲ — بیا که بی تو ز عمر خودم گرفت ملال
شمارهٔ ۳۴۰ — من بحسنت ز ازل واله و شیدا بودم
شمارهٔ ۳۴۳ — مشرق انوار روحانی منم
شمارهٔ ۳۳۹ — هنگام آن آمد که من این پرده ها را بردرم
شمارهٔ ۳۴۲ — ما آینه کون و مکان روی تو دیدیم
شمارهٔ ۳۴۴ — ای عاشقان ای عاشقان من عاشق شوریده‌ام
شمارهٔ ۳۴۱ — ما در دو جهان غیر تو مطلوب ندیدیم
شمارهٔ ۳۴۶ — در سر همه سودای سر زلف تو دارم
شمارهٔ ۳۴۵ — ما ز تاب حسن او شیدا و حیران گشته‌ایم
شمارهٔ ۳۴۷ — ما ز عشق یار در دل آتشی افروختیم
شمارهٔ ۳۵۴ — ما جمله جهان مصحف رخسار تو دیدیم
شمارهٔ ۳۵۰ — ز خود فانی و در عین بقائیم
شمارهٔ ۳۴۹ — ما عاشق مست آن لقائیم
شمارهٔ ۳۵۱ — غرق بحر وحدتیم، من، من نیم
شمارهٔ ۳۴۸ — شهباز لامکانم من در مکان نگنجم
شمارهٔ ۳۵۳ — ما در دو جهان غیر تو دیار ندیدیم
شمارهٔ ۳۵۲ — گه مست و بیخبر ز می صاف وحدتیم
شمارهٔ ۳۵۷ — ای جمال جان فزایت وایه جان و دلم
شمارهٔ ۳۵۵ — من درون درد درمان یافتم
شمارهٔ ۳۵۶ — زنگ دویی ز آینه دل زدوده‌ایم
شمارهٔ ۳۶۰ — ای عاشقان ای عاشقان من عاشق دیوانه‌ام
شمارهٔ ۳۶۱ — رندیم و ملامتی و بدنام
شمارهٔ ۳۵۸ — دادیم دل بدست غم عشق آن صنم
شمارهٔ ۳۵۹ — باز از سودای زلفش بی سرو سامان شدم
شمارهٔ ۳۶۲ — ما اختیار خویش به دست تو داده‌ایم
شمارهٔ ۳۶۵ — حان الرحیل مابر دلدار میرویم
شمارهٔ ۳۶۷ — حالیا در بزم وصل دوست جامی می‌زنم
شمارهٔ ۳۶۶ — ما بر امید وصل تو خلوت نشین شدیم
شمارهٔ ۳۷۰ — ما در هوای وصل تو شیدای عالمیم
شمارهٔ ۳۶۴ — ما عاشق دیوانه و سرمست لقائیم
شمارهٔ ۳۶۸ — ما دین و دل فدای غم یار کرده ایم
شمارهٔ ۳۶۳ — از عشق تو مامعتکف کوی نیازیم
شمارهٔ ۳۶۹ — روی تو به نقشهای محکم
شمارهٔ ۳۷۳ — ما در طریق عشق تو جانباز بوده ایم
شمارهٔ ۳۷۲ — من ز تاب آتش عشق تو ناپرواستم
شمارهٔ ۳۷۴ — ای ماه رو ای ماه رو من عاشق روی توام
شمارهٔ ۳۷۸ — حج من سوی تو آمد طوف کویت کعبه‌ام
شمارهٔ ۳۷۵ — بیا ای مرهم درد درونم
شمارهٔ ۳۷۶ — در طریقت رهروان را رهنمایی می‌کنم
شمارهٔ ۳۷۷ — بدلداری و دلجوئی درآمد عاقبت یارم
شمارهٔ ۳۷۱ — تجلی جمالش را اگر آئینه شد عالم
شمارهٔ ۳۸۵ — چو از روز ازل رندی و قلاشی است آئینم
شمارهٔ ۳۸۰ — زین دامِ تن گهی که چو شهباز برپرم
شمارهٔ ۳۸۳ — ما در ازل بعشق تو افسانه بوده ایم
شمارهٔ ۳۸۱ — دو عالم پرتوی از نور ذاتم
شمارهٔ ۳۸۴ — ما رند خراباتی بی نام و نشانیم
شمارهٔ ۳۸۲ — به سویت می‌کشد دل هر زمانم
شمارهٔ ۳۸۶ — ما حسن روی یار ز هر روی دیده‌ایم
شمارهٔ ۳۷۹ — چون بفضل حق رهی در ملکت جان یافتم
شمارهٔ ۳۸۹ — ز شوق روی جانان آنچنانم
شمارهٔ ۳۹۱ — ما از غم تو بی سر و سامان نشسته ایم
شمارهٔ ۳۸۸ — دردا که ز درد تو بدرمان نرسیدیم
شمارهٔ ۳۹۲ — روشن ز ماه روی تو شد منزل دلم
شمارهٔ ۳۹۴ — تا در طریق عشق تو من جان فشان شدم
شمارهٔ ۳۹۰ — ما رند خراباتی میخواره و مستیم
شمارهٔ ۳۹۳ — غیر مهر ماه رویی نیست حالی در خورم
شمارهٔ ۳۸۷ — چنان حیران حسن آن نگارم
شمارهٔ ۳۹۷ — چو خراب عشق یارم همگی ز یار گویم
شمارهٔ ۳۹۹ — ای یافته ز پرتو رویت جهان نظام
شمارهٔ ۴۰۰ — ما حاوی سرکن فکانیم
شمارهٔ ۴۰۲ — من که در کوی غم عشق تو سرگردانم
شمارهٔ ۴۰۱ — من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم
شمارهٔ ۳۹۵ — چون یار برقص آید من مطربی آغازم
شمارهٔ ۳۹۶ — هر چند براه طلب دوست دویدیم
شمارهٔ ۳۹۸ — تا که در دل تخم عشقت کاشتیم
شمارهٔ ۴۰۳ — در طریقت سالها در نار محنت سوختیم
شمارهٔ ۴۰۸ — چونکه بخود نظرکنم، من نه ز جانم و تنم
شمارهٔ ۴۰۹ — جانا ز درد عشق تو چون من فغان کنم
شمارهٔ ۴۱۰ — تا بنای عاشقی در کاینات انداختیم
شمارهٔ ۴۰۴ — ازآن می تا بنوشیدم دو سه جام
شمارهٔ ۴۰۶ — ای عاشقان، ای عاشقان، من جسمهارا جان کنم
شمارهٔ ۴۰۷ — من ذات بحت مطلقم، هم وصف و هم اسماستم
شمارهٔ ۴۰۵ — مبداء خلقت بامر کن فکان من بوده ام
شمارهٔ ۴۱۱ — من مستم و میخوارم گو خلق بدانیدم
شمارهٔ ۴۱۸ — رخسار دوست بنگر و حسن و جمال بین
شمارهٔ ۴۱۴ — ای صبح تجلی جمالت رخ انسان
شمارهٔ ۴۱۶ — ای اسیران غم عشق تو آزاد از جهان
شمارهٔ ۴۱۵ — آن یار رو ز ما بچه رو می کند نهان
شمارهٔ ۴۱۷ — حسن جان افزای روی او عیان
شمارهٔ ۴۱۳ — پیداست حسن دوست ز ذرات کن فکان
شمارهٔ ۴۱۲ — من مست عشقم زاهدا با ما مگو از عقل و دین
شمارهٔ ۴۲۱ — آفتاب روی تو تابان شد از ذرات کون
شمارهٔ ۴۲۲ — مرآت روی دوست نظرکن جهان ببین
شمارهٔ ۴۲۳ — ای دل ار معشوق جویی باش یار عاشقان
شمارهٔ ۴۲۶ — چون روی تو بنمود جمال از رخ جانان
شمارهٔ ۴۲۴ — جلوه معشوق دیدم در لقای عاشقان
شمارهٔ ۴۱۹ — کردم نثار مقدم عشق تو عقل و دین
شمارهٔ ۴۲۵ — بس غریب و طرفه افتادست حال عاشقان
شمارهٔ ۴۲۰ — عاشقیم و رند و بی نام و نشان
شمارهٔ ۴۳۱ — تا بما دیدی جمال خویشتن
شمارهٔ ۴۳۳ — دل من ز ذوق دردت نکند هوای درمان
شمارهٔ ۴۳۰ — جز دیدن دیدار تو ای سرو خرامان
شمارهٔ ۴۲۷ — از جمله ذرات جهان مهر جمالت شد عیان
شمارهٔ ۴۳۲ — ای ز آفتاب روی تو روشن جهان جان
شمارهٔ ۴۳۴ — هر تار زلف سرکشت کفر دگر کرده عیان
شمارهٔ ۴۲۸ — آئینه جمال تو شد صورت حسن
شمارهٔ ۴۲۹ — ای وصالت آرزوی جان غم پرورد من
شمارهٔ ۴۳۸ — ز نار شوق تو ای جان جانان
شمارهٔ ۴۳۷ — مهر وصلت گر نتابد بر دلم ای ماه من
شمارهٔ ۴۳۹ — الا ای ازمه رویت همه کون و مکان روشن
شمارهٔ ۴۴۱ — در خمار هجر تا کی جان من
شمارهٔ ۴۳۵ — ازمی شوق جمال روی جانان همچو من
شمارهٔ ۴۳۶ — ای ز درک کنه تو عاجز عقول عاقلان
شمارهٔ ۴۴۰ — رب زدنی حیرة فیکم چه می خواهی بدان
شمارهٔ ۴۴۲ — ز خلوتخانه وحدت چو بنهادی قدم بیرون
شمارهٔ ۴۴۶ — از حد گذشت نوبت هجران جان ستان
شمارهٔ ۴۴۵ — من بسودای تو فارغ گشتم از سودای کون
شمارهٔ ۴۴۷ — ای حسن تو ظاهر شده برصورت احسن
شمارهٔ ۴۴۴ — جهانرا حسن رویت داد آئین
شمارهٔ ۴۴۳ — آتش عشق درزدی در دل و جان عاشقان
شمارهٔ ۴۴۸ — واله رخسار جانانست جان عاشقان
شمارهٔ ۴۵۰ — فی مقامی این کیف، این این
شمارهٔ ۴۴۹ — همچو خاک ره بعشقش خوار می باید شدن
شمارهٔ ۴۵۶ — ای هر دوکون لمعه از نور ذات تو
شمارهٔ ۴۵۴ — ما چون بعشق روی تو کردیم دل گرو
شمارهٔ ۴۵۵ — ای منور هر دو عالم ز آفتاب روی تو
شمارهٔ ۴۵۸ — ای دل دیوانه ام حیران حسن روی تو
شمارهٔ ۴۵۳ — قد تجلی العشق فی کل المجالی فانظروا
شمارهٔ ۴۵۱ — ای دل به درد عاشقی مردانه شو، مردانه شو
شمارهٔ ۴۵۷ — یار ما دوشینه آمد پرده افکنده ز رو
شمارهٔ ۴۵۲ — طالب حق را بگو هرزه مپو
شمارهٔ ۴۶۱ — واله و شیداست جانم در هوای عشق تو
شمارهٔ ۴۶۲ — خوی کردم با جفای عشق تو
شمارهٔ ۴۶۳ — جمال یار برانداخت پرده از ناگاه
شمارهٔ ۴۶۵ — ای جمال روی تو خورشید تابان آمده
شمارهٔ ۴۶۰ — جان ما را نیست در عالم بجز این آرزو
شمارهٔ ۴۶۴ — منم ز شوق جمال تو مست و دیوانه
شمارهٔ ۴۶۶ — ای از جمال روی تو یک ذره مهر و ماه
شمارهٔ ۴۵۹ — تا جان ماست مونس خیل خیال تو
شمارهٔ ۴۷۱ — رویش ببین زلف گرفتار آمده
شمارهٔ ۴۶۷ — یک رو که درصد آینه بینی هرآینه
شمارهٔ ۴۶۹ — ای جمالت پرتوی برهر دو کون انداخته
شمارهٔ ۴۷۲ — ساقی باقی مرا جامی بده
شمارهٔ ۴۷۴ — من آفتاب وحدتم تابان بانسان آمده
شمارهٔ ۴۷۰ — رویت چو آفتابی پیدا بود همیشه
شمارهٔ ۴۷۳ — چون عشق سراسیمه درآمد بمیانه
شمارهٔ ۴۶۸ — معشوق اگر به جانب عاشق کند نگاه
شمارهٔ ۴۷۷ — ای مهر آسمان ملاحت خوش آمدی
شمارهٔ ۴۷۸ — چو در بحر توئی مائی است فانی
شمارهٔ ۴۸۰ — ای دل تو همیشه در وصالی
شمارهٔ ۴۸۱ — گر جلوه کنان یک نفسی پیش من آئی
شمارهٔ ۴۷۹ — اگر در بحر عرفان غرقه گردی
شمارهٔ ۴۸۲ — دلا در عاشقی برگو چه دیدی
شمارهٔ ۴۷۶ — ای پرتو جمالت حسن بتان جانی
شمارهٔ ۴۷۵ — ما را چه شک درین که بغیر از تو هیچ نیست
شمارهٔ ۴۹۰ — یاسیدی و یا سندی انت منیتی
شمارهٔ ۴۸۳ — ببرد آخر دل و دینم بغارت ترک یغمائی
شمارهٔ ۴۸۵ — خدا راای صبا از من دعائی
شمارهٔ ۴۸۶ — تجلی العشق فی کل المجالی
شمارهٔ ۴۸۸ — عاشقم برخط و خال و رخ مه سیمائی
شمارهٔ ۴۸۹ — درآبکوی خرابات عشق اگر مردی
شمارهٔ ۴۸۷ — ز تاب آتش شوقت شدم مجنون و شیدایی
شمارهٔ ۴۸۴ — چون جهانرا پیش جانان نیست یک جو حرمتی
شمارهٔ ۴۹۲ — سقانی شرابا من کؤوس المحبة
شمارهٔ ۴۹۵ — اگر زلفین تو پر خم نبودی
شمارهٔ ۴۹۳ — تغربت عن داری فیا طول غربتی
شمارهٔ ۴۹۴ — مظهر کل ظهورش گرنه نفس ماستی
شمارهٔ ۴۹۱ — سفری قد اخبر عن حضری