نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ اسیری لاهیجی

اسیری لاهیجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

سرمایه عمر من بسودای تو رفت

نقد دو جهان مرا بیغمای تو رفت

جان و دلم از جهان بصد حسرت و آه

با درد فراق وداغ غم های تو رفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از گذر عمر و سرمایه‌اش به خاطر عشق و علاقه به معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که تمام جوانی و انرژی‌اش صرف این عشق شده و در نتیجه از دنیا و خوشی‌های آن بی‌نصیب مانده است. علاوه بر این، او داغ فراق و غم‌های ناشی از دوری را به دوش می‌کشد و از این دردها رنج می‌برد.