شمارهٔ ۲۰ اسیری لاهیجی
اسیری لاهیجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا دل بجفای عشق تو خو کردست
صد کوه بلا به پیش او چون گردست
درد تو شفای این دل درویش است
هرکس نه چنین بود یقین نامردست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق عمیق و درد تحمل شده ناشی از آن است. شاعر می‌گوید که دلش به تحمل مشکلات و رنج‌های عشق عادت کرده و برای او مشکلات همچون گرد و غباری در مقابل عشقش به نظر می‌رسند. همچنین اشاره می‌کند که درد ناشی از عشقش به نوعی مایه شفا و آرامش برای دل اوست و اگر کسی نتواند چنین احساسی را درک کند، به حقیقت مردانگی و عشق پی نبرده است.