شمارهٔ ۳ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات عشق و محبت خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او می‌گوید که جان و دلش فدای محبوبش است و چشم‌هایش به زیبایی او حیران مانده است. او همچنین اشاره می‌کند که همیشه در فکر و دلش تنها یک دغدغه وجود دارد، و آن عشق به زلف پریشان معشوق است.