شمارهٔ ۵۸ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به عشق و زیبایی معشوق اشاره می‌کند. او با دیدن جمال معشوق، زیبایی‌های جهان را فراموش کرده و از باغ جهان گل وصال او را می‌چینید. شاعر احساس می‌کند که در هر لحظه معشوق را در پیش روی خود دارد و در مرتبه شهود، درک عمیق و مستقیمی از او دارد که هیچ گونه تغییری در آن وجود ندارد.