شمارهٔ ۲۲ - قطعه در پند و اندرز عسجدی
عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چرا نه مردم عاقل چنان بود که بعمر
چو درد سر کندش مردمان دژم گردند
چنان چه باید بودن که گر سرش ببری
بسر بریدن او دوستان خرم گردند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعری است که به بررسی رفتار مردم و روابط انسانی میپردازد. او میگوید که چرا مردم عاقل به نوعی رفتار نمیکنند که اگر مشکلی برای کسی پیش آید، اطرافیانش غمگین شوند. او نکتهای را مطرح میکند که اگر کسی سر او را ببرد، دوستانش باید خوشحال باشند و از آن ناراحت نشوند. این اشعار به نوعی به عدم همدردی و غمخواری اشاره دارد و به انتقاد از وضعیت روابط میان انسانها پرداخته است.