شمارهٔ ۲۳ - تغزل عسجدی
عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
چه سود کند، که آتش عشقش
دود از دل و جان من برانگیزد
پیش همه مردمان و او عاشق
جوبنده بخاک بر به بجخیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به عشق خود اشاره می‌کند که آتش آن، درد و رنجی را در دل و جانش ایجاد کرده است. او حس می‌کند که این عشق تنها به او آسیب می‌زند و در عین حال، معشوقش در مقابل همه людей عشق ورزیده و در خاکی سر به زیر دارد. در واقع، احساسات عمیق و رنجی که شاعر به خاطر این عشق تحمل می‌کند، به نوعی تضاد بین عشق و وضعیت او را نشان می‌دهد.