نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ - آیینه روی دوست عسجدی

عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بر گل رقمی ز مشک ناگاه زدند

بر تنگ شکر مورچگان راه زدند

آئینه روی دوست زنگار گرفت

از بسکه بر او سوختگان آه زدند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار اشاره به زیبایی و تاثیر عشق دارند. در بیت اول، گفته می‌شود که بر روی گل بویی خوش مانند مشک نشسته که نشان از محبت و زیبایی دارد. در بیت دوم، مورچه‌ها به شکر نزدیک می‌شوند، که نمادی از جذابیت و خواسته‌های عشق است. در بیت سوم، آیینه‌ای که بازتاب چهره محبوب است، به خاطر اشک و حسرت عاشقان زنگار گرفته و نشان‌دهنده غم و شوقی است که بر دل سوختگان نشسته است. به طور کلی، این اشعار احساسات عمیق و عواطف عاشقانه را به تصویر می‌کشند.