شمارهٔ ۶۶ - غزل عسجدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت کسی اشاره می‌کند که با رفتار و زلف‌هایش، دل‌ها را مفتون می‌کند. او از محبوب می‌خواهد که زلف‌هایش را آزاد کند تا بتواند سر و کله عشق را در دل‌ها بیافریند. شاعر به درد و رنج عاشقان و تأثیر زیبایی محبوب بر آنان اشاره می‌کند و به نوعی از خواص عاطفی و احساساتی که عشق به همراه دارد، صحبت می‌کند. در نهایت، او از محبوب می‌خواهد که با جذابیت و زیبایی‌اش، جان عاشقان را به آتش عشق بیفکند.