شمارهٔ ۸۳ - وله عسجدی
عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
تا پای نهند بر سر حران
با کون فراخ گنده و ژنده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تصویر کشیدن وضعیت و حالتی است که در آن فردی در حران قرار دارد و به نوعی با معضلات و چالشها مواجه است. توصیف "کون فراخ گنده و ژنده" ممکن است به مشکلات و نقصانهایی در زندگی اشاره داشته باشد. در کل، این ابیات حالتی از ناامیدی و دشواری را منتقل میکنند.