نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۳ - وله عسجدی

عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

تا پای نهند بر سر حران

با کون فراخ گنده و ژنده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تصویر کشیدن وضعیت و حالتی است که در آن فردی در حران قرار دارد و به نوعی با معضلات و چالش‌ها مواجه است. توصیف "کون فراخ گنده و ژنده" ممکن است به مشکلات و نقصان‌هایی در زندگی اشاره داشته باشد. در کل، این ابیات حالتی از ناامیدی و دشواری را منتقل می‌کنند.