شمارهٔ ۱۵۲ حکیم سبزواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و حقیقت آن است. شاعر بیان می‌کند که عشق راهی پر از خطر و فداست و دل انسان در جستجوی عشق بی‌ثمر است. او به راز نهانی عشق اشاره می‌کند و می‌پرسد که چگونه دل بی‌فایده ما می‌تواند به عشق دست یابد. همچنین، شاعر به نقص زندگی و فاصله‌ای که تا مقصد اصلی وجود دارد، اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که زیبایی‌ها تنها یک تابش از عشق حقیقی‌اند. در نهایت، او دعوت می‌کند که در این دنیای خواب‌آلود بیدار شویم و از زندگی خود بهره‌برداری کنیم، چون زمان آن رسیده است که به ثمر برسیم.