شمارهٔ ۷۷ حکیم سبزواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن، شعری است که به درخواست پناهندگی از یک پادشاه می‌پردازد. شاعر به این پادشاه احترام می‌گذارد و از او می‌خواهد که به مشکلات او گوش دهد. او خود را به عنوان یک گدا و دردمند معرفی می‌کند و از پادشاه می‌خواهد که به او کمک کند. شاعر همچنین به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و از قدرت عشق و دعا صحبت می‌کند، با این امید که پادشاه به او رحم کند و او را در مشکلاتش یاری دهد. در نهایت، او به بارگاه پادشاه می‌رود و از او می‌خواهد که رازها و خواسته‌هایش را بشنود.