اشترنامه — عطار
فهرست شعرها
- بخش ۸ - جدا شدن آدم و حوا از یكدیگر — چون جدا شد آدم خاکی ز جفت
- بخش ۳ - در ذات و صفات — ذات چه بودجزو و کل با یکدگر
- بخش ۲ - نعت سید عالم علیه السلام — مهترین هر دو عالم مصطفاست
- بخش ۴ - برآمدن بر منبر وحدت از راه دل — یک زمان ای روح روحانی قدس
- بخش ۵ - حکایت استاد ترک و پرده‌بازی او — پرده‌بازی بود استادی بزرگ
- بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم — ابتدا برنام حی لایزال
- بخش ۷ - حكایت آدم علیه السلام — جزو و کل با یکدگر جمع آمدند
- بخش ۶ - در علو مرتبه انسان — ای نموده جسم و جان از کاینات
- بخش ۹ - در صفت كتاب گوید — گوش کن ای هوشمند راز بین
- بخش ۱۳ - در تقریر راه و تفسیر آن — هیچکس زین راه تقریری نکرد
- بخش ۱۶ - حكایت — بر لب دریا همی‌شد عارفی
- بخش ۱۰ - آغاز كتاب اشترنامه — یک دمی ای ساربان عاشقان
- بخش ۱۱ - حكایت مرد كر و قافله — بود وقتی در ره حج قافله
- بخش ۱۲ - حكایت شهباز و صیاد — شاه بازی بود پرها کرده باز
- بخش ۱۴ - حكایت عیسی علیه السلام با جهودان — چون جهودان از قضا عیسی پاک
- بخش ۱۵ - جواب عیسی علیه السلام سبیحون را — از یقینت این سخن را گوش دار
- بخش ۲۱ - رسیدن سالك با پرده اول — میبرید او راه خود در پرده باز
- بخش ۲۳ - رسیدن سالک به پردهٔ سیم — در گذشت از وی به ساعت برق‌وار
- بخش ۲۲ - رسیدن سالك با پرده دوم — برگذشت و پردهٔ دیگر بدید
- بخش ۱۸ - حكایت — رفت پیش شاه محمود از یقین
- بخش ۱۷ - حكایت — دید مردی را یکی در چشمه‌ای
- بخش ۲۴ - رسیدن سالک با پرده چهارم — چارمین پرده عجایب پرده بود
- بخش ۲۰ - حكایت استاد نقاش — بود استادی عجایب ماه و سال
- بخش ۱۹ - حكایت — بود بیچاره دلی مجنون شده
- بخش ۳۰ - رسیدن سالك با پردۀ هفتم — سالک ره کرده چون ره کرد و رفت
- بخش ۲۶ - حكایت ابراهیم علیه السلام — چونکه ابراهیم در آتش فتاد
- بخش ۲۹ - خاموش شدن سالك وصول از جواب — این بگفت و بعد از آن خاموش شد
- بخش ۲۸ - سؤال سالك وصول از پیر — راه بین گفتا که ای جان جهان
- بخش ۲۷ - رسیدن سالك وصول با پرده ششم — عاقبت آن سالک اندر پردهها
- بخش ۲۵ - رسیدن سالك با پرده پنجم — راه میبرید تا جائی رسید