نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵ - الحکایه و التمثیل عطار

عطار نیشابوری / بخش شانزدهم / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

وصیت کرد مردی مال بسیار

که چون مردم برند این پیش مختار

که تا این را بدرویشان رساند

که مهتر مستحق را به بداند

چو بردند آن همه زر پیش مهتر

بقدر نیم جو برداشت زان زر

چنین گفت او که گر در زندگانی

بدادی این قدر آن مرد فانی

بدست خود بسی بودیش بهتر

که بدهد این همه زر خاصه مهتر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مردی خواست تا مال زیادی را به دیگران وصیت کند و از کسانی که بعد از او به مختار مراجعه می‌کنند، خواست که این مال را به آن‌ها برسانند. اما وقتی مال را به مختار آوردند، او فقط نیمی از آن را برداشت و گفت: اگر آن مرد در زندگی‌اش این مقدار را می‌داد، بهتر بود تا اینکه این مال را فقط به مختار بدهد.