بخش ۱۳ - در بیان نمایش و روش و کشش عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان درد و رنجی می‌پردازد که کسی که به حقیقت و مسیر حق پیوسته، آن را تجربه می‌کند. شاعر می‌گوید که کسی که طالب این مسیر نیست، در واقع شایستگی این مقام را ندارد. مسیر حق ابتدا به صورت نشانه‌هایی ظاهر می‌شود و پس از آن، فرد می‌تواند حقیقت را شناسایی کند. شاعر تأکید می‌کند که برای ورود به این مسیر، باید از مال و جاه و دنیای مادی فاصله گرفت و به شریعت و اصول معنوی توجه کرد. وقتی کسی در این راه به درستی قدم نهد و از تمایلات نفس خود آزاد شود، می‌تواند حقیقت را ببیند. در نهایت، این شعر می‌گوید که حقیقت و شریعت به هم پیوسته‌اند و باید به هر دو پایبند بود تا بتوان به کشش درونی و رشد حقیقی دست یافت. پرورش در مسیر شریعت ضمانتی برای درستی کشش و راه یافتن به حقیقت می‌باشد.