بخش ۳ عطار
عطار نیشابوری / بیسرنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
بعد از این جوهر ندیدم از صفا
من نوشتم سر بی سر نامه را
سر بی سر نامه را کردم عیان
این زمان جویم نخواهد شد روان
محو شد اجزای کل من ز هم
فارغم از خوف و شادی و ز غم
گنج پنهانم درین جسم آمدم
سرواعلانم درین اسم آمدم
من وجود خویش را فانی کنم
در لقای حق به حق باقی کنم
من به اسرار آورم این جسم را
پس به گفتار آورم این رسم را
تا بداند عاشقان سوخته
اسم اعظم گشت در دین دوخته
من برای جمله عالم آمدم
لاجرم در نفس آدم آمدم
من برای راه عشاق آمدم
لاجرم در عشق مشتاق آمدم
جسم خود را در ره حق باختم
سر معنی را به جان بشناختم
اولین وآخرین من بوده‌ام
طاهرین و باطنین من بوده‌ام
من خدایم من خدایم من خدا
فارغم از کبر وکینه وز هوا
سر بی سرنامه را پیدا کنم
عاشقان را در جهان شیدا کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تجربه خود در جستجوی خداوند و ارتباط با حقیقت سخن می‌گوید. او به حالت فانی‌شدن خود در معیت حق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که از تمام احساسات انسانی مانند شادی و غم فراتر رفته است. شاعر خود را حامل یک گنج پنهان می‌داند و هدفش را آشکار کردن حقیقت به دیگران می‌بیند. او در بیان عشق و آرزوی حق وارد عالم وجود شده و خود را در خدمت عاشقان قرار می‌دهد. این شعر نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین احساسات و تفکرات شاعر درباره‌ی عشق الهی و شناخت خدای والا است.