نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵ - گفتار بلبل با گل و غنیمت دانستن وصال عطار

عطار نیشابوری / بلبل نامه / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

به گل بلبل همی گفت ای دل افروز

چراغ مهربانی را برافروز

بیا کامشب شب ناز و نیاز است

چو زلف ماهرویان شب دراز است

غنیمت دان شبی با یار تا روز

به هم گفتن بسی اسرار جان سوز

دو یار مهربان چون راز گویند

حکایتهای رفته باز گویند

بهشت جاودان جز آن نفس نیست

ولی کس را بدان دم دسترس نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، بلبل به گل می‌گوید که شب زمان خوبی برای محبت و نزدیکی است. او از گل دعوت می‌کند تا محبت را برافروزد و از شب‌های زیبای با هم بودن بهره‌برداری کنند. بلبل اشاره می‌کند که در چنین شبی صحبت‌های دل‌سوز و رازهای دو یار مهربان می‌تواند شبی را خاطره‌انگیز کند. او همچنین به بهشت اشاره می‌کند و می‌گوید که این بهشت تنها در لحظات خاصی قابل دسترسی است.