غزل شمارهٔ ۱۸۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان درد و غم ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که عشق او یادگاری از درد و غم دارد و وقتی عشق در دل انسان است، او از دو جهان جداست. او از سرگشتگی و حالتی شبیه خمار به خاطر عشق صحبت می‌کند و از فقدان محبوبش رنج می‌برد. همچنین اشاره می‌کند که رازهای عشق را نمی‌تواند پنهان کند و غم‌های زیادی از طرف محبوبش تحمل کرده است. در نهایت، شاعر به بی‌نهایت غم‌ها و دردهایی که بر او تحمیل شده اشاره می‌کند.