غزل شمارهٔ ۲۲۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و فداکاری است. شاعر از دلی سخن می‌گوید که به خاطر عشق محبوب، جان و دل خود را فدای او می‌کند. او بیان می‌کند که وقتی دل عاشق به میان می‌آید، تمام دارایی‌هایش را در راه عشق می‌گذارد. همچنین اشاره می‌شود که کسانی که به عشق ورود کنند، تمام خوبی‌ها و بدی‌ها را کنار می‌گذارند و در نهایت، جان و دلشان فدای عشق می‌شود. شاعر در پایان با اشاره به خود، عطار، می‌گوید که او نیز در این مسیر عشق، همه چیز را به خاطر محبوبش فدا می‌کند.