غزل شمارهٔ ۳۳۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت لب و زلف محبوب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هر کسی با دیدن زیبایی‌های او، تحت تأثیر قرار می‌گیرد. عقل نیز با شنیدن کلام او به گریه می‌افتد و جذابیت خط عشقش همانند قلمی است که فرمانبردار می‌شود. همچنین، شاعر ابراز می‌کند که زیبایی چهره محبوبش به گونه‌ای است که خورشید هم در برابر او خاموش می‌شود و هر کسی که او را ببیند، احساساتش به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در نهایت، عطار با بیان این که لب‌های محبوبش جان او را شیرین می‌کند، عشق خود را بیان می‌کند.