غزل شمارهٔ ۷۰۲ عطار
عطار نیشابوری / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ای مُرَقَّع‌پوش در خَمّار شو
با مغان مردانه اندر کار شو
چند ازین ناموس و تزویر و نفاق
توبه کن زین هر سه و دین‌دار شو
یا برو از حلقهٔ مردانِ دین
در میان حلقهٔ کُفّار شو
یا منادی کن اناالحق در جهان
چون اناالحق گفته شد بر دار شو
چون نه‌ای در کفر و در ایمان تمام
گیر زُنّاری و در خَمّار شو
چون حضورت نیست در مسجد دمی
بی‌مُرقَّع گَرد و با زُنّار شو
عاجزی در دین و زهدِ خویشتن
خیز و زین دینِ تهی بیزار شو
چند باشی در حجابِ خویش تو
عالمِ تجرید را عطّار شو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دعوت به رهایی از ریا و تزویر در دین است. شاعر از فردی که در ظاهر به دین پایبند است، می‌خواهد که از نفاق دست بردارد و با صداقت در معاملات خود عمل کند. او را تشویق می‌کند تا نسبت به خویشتن راستگو باشد و در عین حال به دوری از جامعه دینی که در آن به‌طور واقعی حاضر نیست، بپردازد. در نهایت، شاعر سفارش می‌کند که فرد باید از حجاب‌های خود بیرون بیاید و به عالم حقیقت وارد شود.