غزل شمارهٔ ۷۸۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و جدایی است. شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند و احساسات عمیق و پیچیده‌اش را نسبت به او بیان می‌کند. او از کشش و تاثیر زلف معشوق بر خود می‌گوید و به نوعی حالتی از تسلیم و طلب را در عشق خود احساس می‌کند. شاعر از زنجیر زلف معشوق سخن می‌گوید که او را به خود وابسته کرده و در عین حال نشان‌دهندهٔ دیوانگی و شیدایی اوست. کل شعر به تصویر کشیدن احساسات عاشقانه و فراق است و همان‌طور که معشوق در کششی تأثیرگذار است، شاعر نیز در حالتی از تمنای وصال و درد جدایی قرار دارد.