غزل شمارهٔ ۷۸۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از عطار نیشابوری، به زیبایی به توصیف عشق و جذبه‌ی عشق‌ورزی و همچنین تاثیری که این عشق بر وجود انسان می‌گذارد می‌پردازد. شاعر از کشیدن خطی به دور محبوب و عاشقانش سخن می‌گوید که نماد جدایی و فاصله است. همچنین به مساله جاودانی و لحظات ناب زندگی اشاره می‌کند که با یک بوسه بر سر محبوب معنا می‌یابد. در نهایت، شاعر از حال خود می‌گوید که از غم عشق و کم شدن باده در زندگی‌اش رنج می‌برد. شعر به شیوه‌ای عمیق و هنرمندانه عواطف انسانی را به تصویر می‌کشد.