(۱۳) مناجاة دیوانه با حق تعالی عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زبان یک دیوانه صحبت می‌کند که در عشق به خداوند غرق شده است. او احساس می‌کند که اگرچه ممکن است خداوند به او نزدیک نباشد، اما او همیشه عاشق او خواهد ماند. دیوانه می‌گوید که هیچ‌کس دیگری برایش مهم نیست و از خداوند می‌خواهد که به او آموزش دهد که چگونه عشق را احساس کند. او به زیبایی دوستی و شوق را با پروانه‌ای که به سمت شمع می‌آید، تصویر می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر در دنیا نتوان به راحتی عشق را یافت، اما با نعمت و دولتی که خداوند می‌دهد، می‌توان به آن دست یافت.