(۹) گفتار آن مجنون در نمازی که یک نان نیرزد عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، مجنون به ملامت دیگران درباره نماز خود پاسخ می‌دهد. او می‌گوید که اگر این نماز واقعی و حقیقی بود، باید در زندگی او تأثیر بیشتری می‌گذاشت و نیازی به یادآوری آن نبود. در واقع، مجنون به نقد نمازی می‌پردازد که تنها در ظاهر وجود دارد و از نظر او فاقد ارزش واقعی است، چرا که تاثیر آن در زندگی‌اش و در قیامت درخور توجه نیست. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که اگر نماز تنها یک عمل ظاهری باشد، ارزشی ندارد و به همان اندازه نان بی‌ارزش است.