(۷) حکایت آن دزد که دستش بریدند عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به سرنوشت یک دزد اشاره می‌کند که دستش بریده شده است. او در پاسخ به سوال دیگران دربارهٔ احساسش نسبت به این وضعیت، می‌گوید که نام دوستی خاصی را بر دستانش حک کرده و تا زمانی که زنده است، آن را ارج می‌نهد و بدون آن زندگی‌اش حرام است. او اعتراف می‌کند که علی‌رغم درد و رنج ناشی از قطع دست، چون نام دوست بر دستانش است، از غم دور است. سپس، او به ابلیس اشاره می‌کند که با وجود دانایی‌اش، به دلیل عدم سجده بر پروردگار از لطف او محروم شد. اینجا، او می‌خواهد بگوید که فقط کسانی که به حقیقت آگاه‌اند و سجدهٔ عشق بر درگاه دوست دارند، می‌توانند به نور الهی دست یابند.