بخش ۵۴ - وداع هرمز پیر را و رفتنش بجانب روم عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بخش، خسرو از کسی نشانه راه را طلب می‌کند و با او وداع کرده و به راه می‌افتد. سپس به کوه و آب و محلی خوش آب و هوا می‌رسند که دهی پرنعمت و پرجمعیت دارد. خسرو به همراه یارانش به سوی ده می‌رود و از اهالی ده خواستار مردی می‌شود که او را در مسیر راهنمایی کند و از نیکی‌ها و بدی‌ها آگاهش کند. در ادامه، توصیف زیبایی‌های این مکان و دانه‌های طلایی که از زیر آسیایی می‌درخشند، به تصویر کشیده می‌شود. در نهایت، شهریار و یارانش روانه می‌شوند و روز به روشنی می‌خورد که فضای ایوان را منور می‌کند.