نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۴ - قال النبی صلی الله علیه و آله و سلم: «کنت مع الانبیاء سراومعی جهراً» عطار

عطار نیشابوری / مظهرالعجایب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

چون ولایت کرد در عالم ظهور

دید او را موسی اندر کوه طور

بوده مخفی باتمام انبیا

گشته ظاهربا من آن شیر خدا

غیر حیدر نیست با من در وجود

زآنکه کرده او بحق دایم سجود

غیر حیدر نیست مقصودم کسی

گفته این اسرار معبودم بسی

کن بحیدر رشتهٔ ایمان درست

باب شهر علم من او شد نخست

کرده‌ام ختم نبوّت در جهان

شد بر او ختم ولایت این بدان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها به مقام و جایگاه خاص امام علی (ع) اشاره شده است. شاعر بیان می‌کند که در عالم ظهور، موسی (ع) در کوه طور به دیدار او آمده و همه انبیا به او مخفی بوده‌اند. امام علی (ع) به عنوان "شیر خدا" شناخته می‌شود و تنها او در وجود شاعر و مقام ایمان است. او به عنوان نخستین باب علم معرفی شده و ختم نبوت با او به پایان می‌رسد، به این معنا که ولایت و مقام معنوی او ادامه‌دهنده رسالت انبیاء است.