حکایت یعقوب و فراق یوسف عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، داستان یعقوب و یوسف به تصویر کشیده شده است. وقتی یوسف از پدرش جدا می‌شود، یعقوب به شدت دلتنگ و ناامید می‌گردد و اشک‌هایش مانند دریا به وجوش می‌آید. نام یوسف همواره بر زبانش است. جبرییل به یعقوب می‌گوید که دیگر نباید نام یوسف را بر زبان بیاورد و بجای آن باید از نام انبیا و مرسلین سخن بگوید. یعقوب در خواب، یوسف را می‌بیند و می‌خواهد او را بخواند، اما در دلش یاد وعده‌ای می‌افتد که حق به او داده بود. او آهی بلند می‌کشد که نشان‌دهنده درد عمیقش است. جبرییل می‌آید و به او می‌گوید که اگر فراموش کند نام یوسف را بر زبان آورد، برایش بهتر است و به او تذکر می‌دهد که توبه‌ای که در اثر غم و آه انجام می‌شود، سودی ندارد. در نهایت، شعر به بازی عشق و عقل اشاره می‌کند که در رابطه با این موضوع وجود دارد.