شمارهٔ ۱۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و شوق عمیق اشاره دارد که شاعر از آن رنج می‌برد. شاعر بیان می‌کند که به خاطر محبت کسی، حالتی آشفته و بی‌قرار دارد و قلبش از عشق او به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است، به طوری که هر لحظه دلش می‌شکند و به حالت گریه درمی‌آید. در واقع، عشق او را به حالتی مانند فلک بی‌خواب و بی‌حرکت کرده است.