شمارهٔ ۱۰۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که درد معشوقش باعث تسکین اوست و عشق او زندگی‌بخش است. او از احساس عمیق خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید و به احترام و ارادتش اشاره می‌کند، اما در عین حال به اشاره به نفس خود می‌گوید که نه تنها تسلیم معشوق نمی‌شود بلکه در برابر آن احساس ضعیفی دارد.