شمارهٔ ۹۸ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر من به هزار اهرمن مانم باز
به زانکه به نفس خویشتن مانم باز
از من برهان مرا که درماندهام
مگذار مرا که من به من مانم باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از درگیری داخلی خود سخن می‌گوید. او اگرچه ممکن است در اوج چالش‌ها و مشکلاتی مانند هزاران شیطان و نیروی منفی قرار بگیرد، اما مهمترین دشواری برایش وابستگی به خود و نفس خویش است. او از خدا می‌خواهد که او را نجات دهد، زیرا احساس می‌کند که در این ناخودآگاهی و سرگردانی دچار درماندگی شده است و نمی‌خواهد همچنان در چنبره‌ی خود باقی بماند.