شمارهٔ ۱۰۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حالتی صحبت می‌کند که نه نفس خود او به او کمک می‌کند و نه خداوند از او راضی است. او از خداوند درخواست می‌کند که به او کمک کند تا از این وضعیت نجات یابد، زیرا در عمر طولانی‌اش حتی یک لحظه که در آن رضای خدا باشد، نیافته است.