نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر با تو به هم دگر نباشد چه بود

یک ذرّه به سایه در نباشد چه بود

جائی که هزار عرش یک سارَخْک است

مشتی سارَخْک اگرنباشد چه بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عدم وجود و بی‌معنایی می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر ارتباطی میان ما نباشد، چه ارزشی دارد؟ و اگر حتی یک ذره از سایه هم نباشد، زندگی چه معنایی پیدا می‌کند؟ در جایی که همه‌چیز به سادگی قابل دسترس است، وجود یک موجود کوچک هم اهمیت دارد. به‌عبارت‌دیگر، اگر ارتباط و وجود دیگری نباشد، جهان بی‌معنا می‌شود.