نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از بس که در انتظار تو گردون گشت

تا روز همه شب،‌ز شفق، در خون گشت

چون راه نیافت از پس و پیش به تو

در خویش به صد هزار قرن افزون گشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل بیانگر احساس عمیق انتظار و longing است. شاعر از صبر و انتظار طولانی برای رسیدن محبوب سخن می‌گوید و به وضعیتی اشاره می‌کند که زمان به خاطر این انتظار متوقف شده و هر روز و شب به دردی بدل گشته است. در واقع، این انتظار و جستجو به شکل بی‌پایانی ادامه داشته و به سال‌های زیادی تبدیل شده است.